Dag 5 Luxemburg

Na een wat onrustige nacht voor mij dan, wakker geworden op de bank. Tja als ik klaar wakker ben als ik naar bed ga, hoor ik elk geluidje dus kies ik ervoor te verhuizen naar de bank want mijn man heeft zijn slaap ook hard nodig. Over het algemeen gaat het best goed, ondanks dat hij de CPAP niet gebruikt, maar ja die maakt ook zijn eigen geluid. Ik heb lekker mijn Tijd met God gehad, en ja Hij spreekt tot mijn hart.  Juist in vakanties dus eigenlijk meer. Althans zo lijkt het. Zal er wel aan liggen dat ik er meer rust en aandacht voor heb. 

Het gaat met mij ook nog zo zo, met mijn man gaat het langzaam de goede kant op en dat maakt moe en soms ook dat we de hoop verliezen. Desondanks, God is Overwinnaar, wij kijken gewoon teveel op aardse dingen dan. 

Hebreeën 11 vers 1 zegt: 1Het geloof nu is een vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet.

Ik geloof dat er genezing is, want Jezus Christus heeft dit volbracht. Maar de worsteling in ons is dat we het ook zo graag willen zien. En daar zit hem de kneep.

2 Korinthe 5:7  7want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen.

In ieder geval heb ik mijn Tijd met God goed besteed, en geniet daar dan ook wel van. Ik vind dit belangrijk ook om te blijven doen, ookal ben ik op vakantie.

We genieten van de rust van het park, waar dus ook veel nederlanders verblijven. Wat dat betreft is het weer anders dan in Portugal. Ik mag nog steeds smullen van de omgeving, plus de haarspeldenbochten werk.

Mijn man besloot vandaag zijn rustdag te nemen, maar staat mij toe mijn eigen gang te gaan. Voor mij is het ook vakantie, en ik had zin in Luxemburg stad. Ja daar nog nooit geweest, en Hans had daar toch geen zin in, dan alleen het museum te bezoeken. Wilde ik gewoon in de stad zijn. Nou het is een mooie stad van wat ik gezien heb. Het vinden van een parkeergarage was niet al te moeilijk al had de Nuvï daar een ander idee over dan mijn telefoon en googlemaps. Het vinden van een plek in de garage was een crime. Want de vele lege plekken die ik zag was gereserveerd. UIteindelijk gevonden.

Daar staat hij dan, de Karl in de parkeergarage. Ja ik neem foto's om hem weer te kunnen vinden. Grappige was dat ik dus niet de enige nederlands was, want er was ook een klein gezinnetje die er voor het eerst was. Normaliter houdt ik niet zo van Parkeergarages, maar zo in Luxemburg dus weer wel, in Luxemburg stad.

En dan mijn telefoon maar op Wickiloc zetten om te zorgen dat ik de parkeergarage weer terug zou vinden. Had namelijk mijn Garmin GPS niet mee genomen, anders had ik daarin een waypoint aangemaakt. Maar zo kan ik ook de route wat volgen, al bleek ik het lang geleden te hebben gebruikt en daardoor niet geheel wist hoe of wat.

Dit keer zijn de foto's enkel door mijn Galaxy 52 gemaakt, daar ik in de hoofdstad nu niet met een dure camera wilde sjouwen. Het was best een drukke stad, en het rijden erin ging wel. Wat dat betreft is het net Rotterdam, het heeft trams, maar ze doen het stoplicht gewoon op rood als er eentje aankomt. Althans daar waar ik er eentje tegen kwam. Ik ga uit dat de verkeersregels in Luxemburg wat dat betreft hetzelfde zijn als in Nederland, net zoals het met de bussen is.

Als de tram weg is gaat het oranje knipperen, dan mag  je door maar moet je wel opletten. Het was ook goed opletten hoe rijd mijn voorganger, en kan ik dat zo volgen. Wat ik dus wel had op de heenweg, iets bijzonders. De kleuren van de Ambulances zijn hier dus rood, waar het bij ons meer het groene kleur heeft. Zo denk je eerder met een brandweer te maken te hebben, echter de wagen ziet er niet uit als een brandweer voertuig.

In de stad aangekomen, kwam er dus zo'n rood gevaarte aan met toeters en bellen wel te verstaan. Tja en dan sta je voor een rood stoplicht, waar er ook geen ruimte is om hem voorbij te laten gaan. Wat nu? Hij liet zijn signalen weer horen, dus wat dan? Ik sta voor het rood.... 

Dus voor de ambulance toch even door gereden om meteen ergens rechts te gaan staan, mijn medeweggebruiker die achter mij stond deed dat ook en de Ambulance reed door. Dit zijn best moeilijke dingen eigenlijk.

Maar een voorrangsvoertuig zal toch voorrang moeten hebben dus moest ik het rode stoplicht even negeren om opzij te gaan voor de Ambulance.

Weer een ervaring apart erbij. Ik was eigenlijk op zoek naar een Pandora winkel, en dacht dat er in het centrum eentje zou zijn. Er zijn er wel, maar om daar zo ver voor te moeten lopen had ik ook geen zin in. Dan had ik de auto dichterbij moeten zetten. De tram gebruiken kon eigenlijk ook, maar koos er voor dit niet te doen.

Ik wilde gewoon iets speciaals als herinnering van Luxemburg mee nemen. In een juweliers zaakje kwam ik er dus achter dat er geen pandorawinkel meer was. Wel iets  bijzonders wat betreft Luxemburg, wel gevonden maar vond het prijzig.

Dus nog even rond gelopen, een souvenirs winkeltje binnen gegaan om daar wat te zoeken. Ik heb een nieuwe portemonnee die je om kan hangen als een tasje gekocht, een sleutel hanger specifiek Luxemburg, nog een ander dingetje en een potloodje met kroontje erop. Bij de Cactus heb ik al een etuitje gekocht voor potloden die groter is dan die ik had. Nuttige dingen dus. Pandora kan ik ook ergens anders in Luxemburg vinden.

Wikiloc gaf deze route:

De gele strepen dus. Ik heb gemerkt dat ik het zonder Hans niet gezellig vond om ergens neer te strijken om te gaan drinken. Dus ik ben ook vrij snel terug naar de auto gegaan. Zin om meer  buiten Luxemburg stad te rijden in de mooie natuur.

En dus, in de parkeer garage maar een willekeurig punt gepakt om de Nuvï op in te stellen..... had daar ook niet zoveel tijd voor omdat er al iemand stond te springen om mijn plekje. Dus een punt om de stad uit te geraken gepakt is prima gelukt. Alleen waar dat punt was, dat werd een leuke verrassing.

De Nuvï ingesteld op dat punt, en op een gegeven moment zei het me dat ik rechtsaf moest, ja ja een straat waar ik er van die kant niet in mocht, een euvel dat ik eerder tegen gekomen ben. Dus zaak is om ook goed te kijken waar je bent en hoe de situatie is, ipv je blind te staren op de Nuvï. En daar kwam het punt dat ik wel eigenlijk hard om mezelf moest lachen.

Ik wilde een plaats zoeken, en de Nuvï zei me in Frankrijk te zitten. Huh. Hoezo, wat moet ik daar dan? Dat was mijn doel niet. Kijkend op Google maps van mijn telefoon bleek ik daadwerkelijk in Frankrijk te zitten. Hilarisch. Je bent dus zo Luxemburg uit, en eigenlijk zag ik geen landsgrens in de zin van een bord dat ik Frankrijk in reed.

Hier was waar ik dus mijn Nuvï anders instelde, terug Luxemburg in:

Dit bleek dus in Frankrijk te zijn, zo zie je maar, zo kom je nog ergens ook al was dit onbedoeld. Ik wilde zo beetje op de bonnevoi terug rijden, met zo nu en dan de Nuvï ergens op te zetten zodat ik wel de goede richting uit zou gaan. Ben dus vlakbij het vliegveld van Luxemburg geweest, want de Boeïng die zag ik wel in vol ornaat in de lucht vliegen. Iets kleiner al dan wat je in Aalsmeer wel eens kan ontwaren maar toch.

Door leuke kleine plaatsjes gereden, ook weer haarspeldbochten werk, besloot ik de Nuvï maar op het park te zetten, ineens geen zin in dit geklouter weer. Het was goed geweest, genietend van de omgeving zo. Want mooi blijft het. 

Ook Luxemburg heeft zo zijn snelwegen, die had ik nog niet eerder gevonden, maar ook bekend met werkzaamheden en afsluitingen. Voor de Nuvï geen probleem die leidde me dan een andere route op die ook mooi was. Al met al ben ik ook niet te lang weg geweest. Luxemburgstadt is ook maar een driekwartier rijden, en in de stad zelf was het prima rijden. Opletten moet je overal. 

Had op de terug weg wel een toeterende auto omdat die op de rotonde zat, en ik erop kwam maar rechtdoor ging, hij het wel wat lastig vond dat hij linksaf wilde, maar er was geen narrow escape ofzo. Ik ben dan nog zoekende waar moet ik precies zijn. 

Op het park aangekomen, lekker rustig aan gedaan. Mijn nieuwe portemonnee ingericht en wat gaan lezen, was het toch al zo laat dat er gegeten kon worden. Dat is iets wat ook bij Hans weer wat terug komt zowel als bij mij en daar ben ik blij mee. Want heb ook niets aan tijden maar rustig aan te moeten doen na een inspanning omdat ik nogal een verhoogd hartslag heb. Iets waar ik wel van geschrokken was, maar het kan geen kwaad, het is ook stress gerelateerd. Ik ben een binnenvetter, dus uiterlijk zal je weinig zien, maar kennelijk innerlijk is er meer aan de hand.

Op het park aangekomen nog de volgende foto's genomen dat ik nog niet had gedaan:

Doordat het behoorlljk zonnig was, kon ik niet zo goed zien op mijn foon hoe het erop kwam.

Besloten we wat eten op de Brasserie te gaan halen, en daar gekomen zijnde, dacht ik, het is wel gezellig om eens hier te zitten. Eerst wilde Hans het niet zo, maar daar aankomende veranderde hij van gedachten. We zouden er toch niet al te lang zitten, zo zijn we zo wie zo niet. Ik heb spare ribs genomen wat ik niet helemaal op kreeg maar lag ook aan mijn Gastric Bypass. Hans kipnuggets met wat van mijn spareribs. Lekker biertje en een wijntje erbij, althans ik de wijn op voor het eten. En we genoten. Heerlijk eten, friet goede smaak. Gezellige barman.

Terug naar ons apartementje lopende kwamen we Gods teken van Hoop tegen:

Lekker thuis gekomen, me lekker in de nachtkleding gehuld, en dankzij dat ik een HDMI kabel bij me heb, en KPN TV kan ontvangen, dus kon in Bondgenoten lekker kijken. Daarna blijkt het terugkijken van programma's nu niet te werken maar heb ik New Faith Network, en kan ik weer eens naar een goude oude kijken: Het kleine huis in de Prairie.  En heb zelf nog van wat wijn genoten.

Het blijft genieten wat mij betreft mag de tijd heel errug langzaam gaan. Maar ondertussen is de D-Day van Hans bekend en zal hij van zijn probleem op 25 september afgeholpen worden.