Dag 17 Luxemburg

Vanmorgen eindelijk eens langer geslapen, maar heb dan ook geslapen. Eerst leek het niet goed te lukken maar toch. Ik heb hardop uitgesproken wat er in Psalm 4:9 staat: 

9In vrede zal ik gaan liggen en weldra slapen,

want U alleen, HEERE, doet mij veilig wonen.

Ik had gisteren al verteld over dit vers maar het heeft vannacht wel zijn impact gehad. En daar ben ik God dankbaar voor. Al die nachten die maar half geslapen worden zorgen er dan wel voor dat ik me nu brak voelde, maar ik kan het negeren en na het eten was er weinig aan de hand meer. Ik heb het vanmorgen ook heel rustig aangedaan. Het is vakantie en niet moest en alles mag. We hadden geen specifieke plannen vandaag. We zijn wel naar Cactus gereden, ja die vind Hans zo leuk, die hebben namelijk heerlijke pudding. En we hoeven daarvoor niet al te ver te rijden. Marnach is niet zo ver van La Sapinière af. En daarna kun je een leuk rondje verzinnen. 

Tegenwoordig schrijf ik met een vulpen die ik bij de Cactus gekocht heb, en heb nu veel vullingen erbij gekocht. Deze schrijft beter dan een rollerpoint van Parker helaas. Dus ik zorg nu voor voldoende voorraad, en in Nederland zijn deze dingen vast ook wel te vinden.

Momenteel luister ik ook aardig naar Podcast van Tessa van Olst Ministries en zijn heel interessant, en ook dingen die ik wel herken. 

Enfin, de Cactus kan ik gebruik maken van hun Wifi, en zo nu en dan is dat nodig als je iets nodig hebt. Wel lachen, zoek je de uien, en bleek dat je er al langs geweest was, maar met je rug ernaar toe. En zo hadden we het nog met iets anders, je vraagt iets en op hetzelfde moment zie je het staan. 

Soms is het wel eens lastig dat men geen engels kan en ik geen frans of duits, zo hadden we het met de datum van het vlees en dachten dat hij overtijd was, maar wat ik zag was de productiedatum en de datum die wij nodig hadden stond notabene gewoon op de voorkant. Hoezo niet goed kijken, in ieder geval was het veilig maar de baas van de afdeling moest ervoor komen. 

Hans vind het lekker even lekker rustig aan te doen, de lange rit was hem tegen gevallen, wat voor mij wee bevestigd dat het rijden in een dag heen en weer naar Zwitserland gewoon te ver is. En ik wil dit niet alleen gaan doen, dat is ongezellig. 

 We waren Cactus uit met gehakt, uien, paprika, water, een fles lemon cactus, multivitamine voor Hans, en zijn pudding waarvan ik er ook eentje heb genomen. Druiven want we vinden die hier gewoon lekker. De inktpatronen. En gingen weer naar de Karl die weer trouw stond te wachten.

Door werkzaamheden moeten we dus steeds omrijden, althans dat denken we, en had zin om toch nog een klein rondje te doen. Dit werd een kleiner rondje dan ik in gedachten had maar dat is niet zo heel erg. Wel weer mooie stukken gezien en pietoreske dorpjes, die uitgestorven stil waren. We hadden onderweg weer een mobiele stoplicht, want tja werkzaamheden zijn er op de wegen ook. Dat is te merken want de wegen zijn hier stukken beter dan dat je in België ziet.

Als ik zo die prachtige omgeving zie, en me verwonder erover, wat een creatieve God hebben we, Hij heeft de schepping gemaakt. Hij heeft ook de mens kennis gegeven om wegen te laten slingeren door de schepping, juist door de bergen, de natuur met hun heerlijke haarspeldbochten werk.

We zijn thuis gekomen, en hebben de boodschappen uitgepakt en de vuilniszak verwisseld en een andere vuilniszak gevuld met was, want we wilden weer een keer wassen, ze hebben hier vier wasmachines en vier drogers dus dat scheelt enorm. Heb voor het vertrek niet zo precies gepakt omdat het zo onzeker was plus ik zelf ook nog grieperig was dus kan het gebeuren dat je wat minder bij je hebt. Voor mezelf had ik wel genoeg bij me, maar had voor Hans te weinig bij omdat hij dus wat sneller dingen wisselt dan dat ik doe.

Maar de wasmachine is een goede uitkomst en de droger. Voor kleine dingetjes had ik een klein dingetje maar niet geschikt voor grotere dingen en nu kunnen we de droger gebruiken.

We dachten even wat te gaan drinken in de Brasserie, maar duidelijk is dat hier er een andere rustigere tijd aangebroken is, en hij dus later open ging. De deur stond open maar ze waren aan het schoonmaken. Dus helaas. En wat wel jammer was, dat ze verleden week een aanbieding hadden van all you can eat grill, en hij had gezegd dat het elke woensdag was, dus had daar wel zin in. Maar omdat er weinig mensen zijn en ze niet allen die er zijn ook daar gaan eten, heeft hij dit veranderd. Eigenlijk logisch, dan maakt hij veel klaar en komt er te weinig dus kan hij eten weg gooien. Het is een geschikte vent en kunnen lekker gemoedelijk kibbelen. Maar ja hij was niet open dus maar naar huis, de wasmachine stond te draaien en moest een uur wachten eer hij klaar was.

Lekker terug naar het huisje, lekker op de laptop gekeken wat we morgen kunnen doen, welke rit. Of dat ik nog naar Luxemburg stad zal gaan. Het is ons nog niet duidelijk nu, en laten het nu ook vrij. Lange ritten zijn een beetje moeilijker nu, ookal zou ik graag nog even door Duitsland klauteren, maar wellicht kan dat ook nog wel als ik dat niet te ver doe ofzo. Enfin, dan is het tijd om terug naar het was hok te gaan, en de wasmachine had nog een paar minuten nodig. Dus wachtte er maar even op dus. Zonder mijn foon bij me en dat vond ik jammer. Want een droger stond daar misbaar te maken, en nadat ik even de taal gewijzigd had, kwam ik er achter dat hij in storing stond omdat er een filter schoongemaakt moest worden. Toen ik wilde scrollen, ging hij uit en weer aan en was gestopt met piepen. En stond weer klaar. Op dat moment komen er schoonmaaksters en ja hoor geen engels, en ik geen frans. Dus met gebaren maar duidelijk gemaakt dat er wat was met die machine en er iets schoongemaakt moest worden.

Ondertussen was mijn wasmachine klaar en de dames hielpen me dat ding te openen. En dit keer lukte de droger me meteen. En ja dat kostte weer een uur. Dus terug naar het huisje.

Dan kijk je op je Facebook pagina, en kom je een bericht tegen van een Juwelier, Meijer, die ging stoppen  en had enorme aanbiedingen. Leek me wel leuk..... Zo vond ik een gouden armband voor maar 34,95 terwijl die dus over de honder euro was. Omdat ik er voor het eerst was, kreeg ik een kortingscode ook nog, alleen die werkte niet. Dus ik ga betalen...... ja hoor, wilde via Creditcard gaan en die werkte niet. Wat??? Waarom werkt die niet? Ook via de foon niet. Dus toen maar even via mijn raboapp gekeken, en wat bleek, was de kaart geblokkeerd..... Nu vraag ik je, waarom is die nu geblokkeerd? Ik had geen pincode drie maal fout ingevoerd.

Het bleek dus dat de Rabobank de creditcard tijdelijk had geblokkeerd. Er zat dus niets anders op dan contact op te nemen via de chat in dit geval. En wat bleek?

De Rabobank had deus mijn transactie gezien, en het bleek een zeer verdachte te zijn, een verdacht bedrijf ook waar er enorm veel klachten over Fraude zou zijn. Aldus mijn Rabobank, was het feit dat ze zouden stoppen wegens overlijden wel een voorstelling die ze deden maar dat het toch anders ligt. Ze zouden mijn creditcard weer vrij geven omdat ik aangaf dat ik die transactie zelf gedaan had, maar omdat dit een zaak is die verdacht wordt voor Fraude dat ik dat wel in gedachten moest nemen. Kortom: kon beter niet bestellen. En ze leken zulke goede referenties te hebben.... Wauw, wat gaaf dat ik niet alsnog via IDEAL ben gegaan. En dat de Rabobank dit meteen zag en meteen ingreep. Want tja ik wil geen slachtoffer van Fraude worden. Jammer dan, geen gouden armband dan. Dank je wel Rabobank dat jullie zo alert waren, terwijl ik dit werkelijk niet wist.

Dank U wel God, dat U hierin ingreep door de Rabobank zo alert te maken.

Mijn creditcard is weer actief dus dat is een geruststelling, maar ben blij dat dit gebeurt is om erger te voorkomen. Zo zie je maar dat je op moet passen met berichten die je op Facebook tegenkomt. Gelukkig is dit meestal niet zo, maar toch je kan er zo eentje tegenkomen.

Enfin, ik kon er niet over uit, en ben zeer dankbaar. Je kunt van de Banken zeggen wat je wilt, maar in dit geval was de Rabobank wel alert genoeg om mij  te behoeden voor fraude. Het erge is dat er gemeld werd dat de man overleden was en zij kapot was van verdriet en daarom zou stoppen, en dan lijkt het dus niet zo te zijn. Althans dat stoppen dan. Goede referenties kunnen er zijn geweest, maar ook gewoon neergezet worden weet ik het. Ik zit niet zo in elkaar om dat soort foute dingen te doen. Maar ben blij dat ik behoed ben deze keer. Dank U wel God.

Uiteindelijk was het uur voorbij en de droger klaar, en we zijn naar de Brasserie gegaan voor een drankje of twee, Hans bier en ik rode wijn, en hadden een gezellige tijd bij de eigenaar. Een toffe vent, die allerlei talen kent. Over zijn vakantie bestemmingen en wat hij graag doet, wij over Portugal, en hij dan ergens waar hij fijn kan duiken samen met een maat. Want dat is wel nodig om dat niet alleen te doen. Dat doet hij wel ergens waar het water niet te koud is. De Atlantische Oceaan bij de Algarve is daarvoor kennelijk toch wat te koud. Hij gaat zo beetje in November op vakantie en dan is de Brasserie dicht, La Sapinière heeft dan ook weinig gasten, dan alleen werknemers voor een bedrijf ofzo.

Het blijft hier mooi, en ik geniet enorm ondanks dat ik geen echt zomerweer heb zoals Portugal dat wel kan garanderen. Dat heb ik los gelaten.

Ik ben ook niet gaan wandelen, iets wat ik in Nederland de laatste tijd ook niet gedaan had. Maar vind het als vrouw alleen in het buitenland wel een dingetje, ook al zijn er gebieden waar er veel mensen zijn waar het wel zou kunnen. Kom ik er toch achter vandaag, dat Hans dit eigenlijk helemaal niet zo prettig vindt. In Nederland is het net wat anders. Gelukkig taal ik er ook nu niet zo naar. Vind het wel jammer dat hij het niet zo wilt. Hij is niet zo'n wandelaar en nu al helemaal niet. 

Maar heb er ook geen moeite mee. Misschien dat ik de hier dichtbij liggende caches die ik nog niet gevonden heb, nog eens ga zoeken in een van deze dagen, maar ook dat zie ik nog wel. Want ik ben niet cache verslaafd meer. Ik heb er een paar en dat is wel leuk.

Ik vind het hier leuk, en zou eigenlijk helemaal niet meer terug willen. Een eigenschap die ik altijd al heb. Wat ik wel mis is mijn drie heerlijke katten. Paulus de jongste was deze weken zijn vuurdoop, want dat was hij nog niet gewend dat ze zo lang weg zijn. Die zal wel blij zijn als we terug zijn, net zoals de andere twee, maar die zijn dit gewend.

Van avond heb ik weer zelf gekookt, iets wat we hier meer gedaan hebben dan dat we in Portugal deden, maar daar is het goedkoper dan hier. Maar het is iets wat we in twee dagen kunnen eten dit keer. Rijst met drie paprika's, en twee uien en gehakt. Heerlijk. Genieten nog maar voor de laatste twee dagen.