Dag 20 Luxemburg

Tja dan is dus de laatste ochtend aangebroken, na een nacht redelijk geslapen te hebben toch maar rond zeven uur wakker geworden om mijn medicatie te nemen en mijn Tijd met God te nemen. Iets wat gewoon belangrijk voor mij is, en wilde dit niet voorbij laten gaan wat op de heen weg wel gebeurt was. Het is gewoon belangrijk voor mij, Hans doet dat op zijn eigen manier.

Dit keer kon ik het niet al te lang gaan doen omdat er dus nodig gepakt en opgeruimd moest worden, en kennelijk had ik een uur later in mijn hoofd dan dat er voor stond maar goed. Eerst maar ontbijten en dan maar aan de gang.

Gelukkig was het vrijwel snel gepakt, al ben ik erachter gekomen dat ik de spulletjes in het keukenkastje ben vergeten, zout, peper, meusli en wellicht chocola voor mijn man. Maar goed dat heb je dan wel eens. We hadden de afwas en multireiniger ook maar achter gelaten. 

Ik had vrijwel alles snel bij elkaar, en dan heb ik de auto dichterbij gehaald en kon het laden beginnen, inclusief dus eigenlijk de afstanden met de zware spullen. Uiteindelijk was de auto geladen en begon voor mij het schoonmaken, ja er onstaat tijdens ons verblijf een chaos, maar als ik vertrek dan maak ik globaal wat schoon. In dit geval moest de afwas nog gebeuren, de wc goed schoongemaakt en gezogen. Ondertussen was er wel iemand van de schoonmaak die mopperde denk ik want kreeg een heel verhaal in het frans te horen maar het was ondertussen al elf uur geweest, en eigenlijk hadden we er om tien uur uit gemoeten. Ik probeerde nog duidelijk te maken dat we bezig waren om te vertrekken maar dat ik zelf ook wat ging schoonmaken. 

Enfin, klaar met wat ik wilde doen, even zitten maar dan eerst nog twee vuiliszakken weg brengen. Ondertussen had ik nog wat laatste foto's genomen. 

Toen was het tijd om de laatste dingetjes, dat betekend mijn knuffelbeest die ik bij me had op mijn schouders gedragen, een fleece vest en ja het geleende materiaal en het glas terug brengen naar de receptie plus de sleutels. Daar was er iemand die wel engels kon, dus heb uitgelegd dat ik weet wat laat te zijn, maar ook dat ik globaal nog heb schoongemaakt en flink afgewassen. Een pan bijna helemaal schoon gekregen muv van kleine bruine plekjes. Ik had het ook nog uitgekookt met afwasmiddel maar goed. Kregen nog een doosje peperuntjes en zij vond het niet zo'n probleem dat we later waren en denk dat zij de schoonmakers wel duidelijk gemaakt zou hebben dat ik zelf al wat had gedaan. Onze voorzorgsmaatregelen hebben ervoor gezorgd dat er geen schade ontstaan is bij het matras, en er was ook weinig geur achter gebleven. Het enige was wel dat de lakens nogal nat waren maar ja dat kan gewassen worden. 

Toen werd het toch tijd om te gaan. Op naar de ondertussen volgeladen Karl.

We hadden thuis, in het appartement geen koffie meer om te zetten, dus het plan opgevat om bij Cactus nog koffie te drinken bij de Bakkerij/Konditorei  die voorin de Cactus zat. En dit keer zonder wat te zeggen waren ze snel.

We hebben nog een paar kleine dingetjes gehaald in de Cactus zelf, en daarna hier ieder drie lekker belegde broodjes gehaald. Eentje voor de lunch onderweg, voor vanavond en morgen, want dat kon aldus hun. Hans Kaas en Salami, ik Ham, ei en groente. Van de Cactus zelf kreeg je bij het afrekenen soort plaatjes ofzo, eerst had ik ze geweigerd maar nu nam ik ze aan, want had al kinderen en een gezinnetje gezien en die waren er blij mee.

En dan werd het tijd te vertrekken, ik wilde nog voor een laatste keer smullen van mijn haarspeldbochten werk. Ondertussen had Hans een idee gekregen, ik wist niet of het kon omdat we dat nog niet eerder gedaan hadden, maar zou ons toch nog een stuk over Duitsland brengen. Dus de grens overgestoken en ipv rechtsaf naar Dasburg te gaan, gingen we linksaf. Wat wel de weg naar een camping bleek te zijn, maar enfin. Het werd een smal avontuurlijk weggetje, totdat het asvalt ophield, en ja zover wilde ik de Karl niet laten gaan, ik wist ook niet goed waar we boven uit zouden komen en  of we op een weg zouden terecht komen. Dus heb ik hier weer gekeerd, wat weer makkelijker ging dan wat ik donderdag moest doen.

Nabij de brug toch even gestopt om een paar foto's te nemen. Gisteren en vandaag is de Nikon D7500 niet uit geweest. 

We hebben de Nuvï dan wel op Thuis, Goes gezet, alleen we gingen terug Luxemburg ingaande even de andere kant op dan dat de Nuvï aangaf, omdat ik de haarspeldbochten werk nog even af wilde maken. We waren uiteindelijk uit gekomen op de weg naar Marnach, waardoor we weer langs Cactus kwamen. Een mooie zaak, Nederland kent die zo niet.

De weg naar huis, helaas werd aangevangen. In Luxemburg nog met mooi weer, en dat bleef redelijk zo, maar uiteindelijk wilde we even ons broodje op gaan eten. Dus onder weg langs de snel weg even genuttigd.

En daar gingen we weer. Op naar huis en ondertussen zagen we de lucht al veranderen. De temperatuur was nog wel lekker dat weer wel. Ik baal dat ik weer naar huis moest, Hans vond het wel weer fijn. En moet zeggen dat het me dit keer beter lukte zonder al te veel weemoed te hebben. We kunnen terug kijken op een te gekke vakantie met een ander kaliber dan dat we gewend zijn. Dingen die ons toch weer meer samen hebben gebracht, ook dat God mij ingefluisterd heeft om meer samen te bidden en of bijbelstudie te doen, dat moeten we nog bedenken hoe we dat in het vat gaan gieten. Al met al heeft God ons toch nog op vakantie laten gaan, voor oplossingen gezorgd, en ook dat het best goed gegaan is, en dat Hans er nu toch beter uitziet. 

Voor de mooie dingen die we hebben mee mogen maken. God is goed.

Enfin, al rijdende richting Antwerpen, ja ja begon het dus te regenen, en daar was het slechte weer dan. Vanuit mooi stralend weer, terug slecht weer in. Als ik nu in de app kijk, is het in Luxemburg nu ook weer slechter geworden. Maakt het minder moeilijk dus.

Er waren hier en daar wat werkzaamheden en wat langzaam verkeer maar buiten dat we de A58 niet gelijk op konden en via Bergen op Zoom  te rijden. Ondertussen moest ik een WC opzoeken, en duurde het even eer we een benzine station te pakken hadden. Mooie gelegenheid voor Hans om een chocomelk te krijgen. 

UIteindelijk waren we zo beetje net voor 17.00 uur thuis gekomen. De buitendeur stond nog open voor de kattenkinderen, En we kwamen binnen en Paulus was de eerste die met een droog neusje en een verbaasde blik tevoorschijn kwam maar blij was dat we er weer waren. 

Thuis gekomen en het grote uitladen kon dus beginnen  met het voordeel dat het nu niet zo'n grote afstand werd. Tabitha had ons ondertussen ook in de gaten en kwam luid mauwend ons begroeten. David heeft ons later gezien. En Torre begroette ons met Koffie!

Boaz gaf een fluitconcert, en Paulus had al een cadeautje op de buitenmat gelegd in de vorm van een muis.

We hebben eerst het een en ander opgeruimd, en dan konden we gaan chillen.

Home Sweet Home.

Nu we toch thuis zijn vind ik het niet zo erg meer. En ben blij er minder moeite mee te hebben als anders, en ik heb met deze reislogger een mooie herinnering aan deze vakantie. Een vakantie die toch moeizaam begon, en bijna in het water viel. Zou voortaan wel graag willen dat het in de aanloop naar een vakantie de volgende keer rustiger zal zijn, zonder ziektes of dergelijke.

Op naar een volgend avontuur. Luxemburg was geweldig. Een pracht land om te zien, te onderzoeken. La Sapinière een mooi park om te verblijven. Genoten.