Dag 4 Luxemburg

Vanmorgen lekker wakker geworden, en eigenlijk kon ik voor het eerst buiten zitten met mijn Tijd met God, al was het wel goed aangekleed maar toch. Het is gewoon genieten. Ik heb ook lekker rustig aan gedaan, het is deze vakantie gewoon doen wat mag en kan en lekker rusten. Het blijkt wel, want elke dag dat ik terug kom moet ik het even heel rustig aan doen, omdat ik nogal wat hartkloppingen heb. Al met al, geloof ik dat het toch wat stress is, vanwege alles rondom mijn man, en het werk zal ik daar niet buiten laten. Vast staat dat ik ondanks alles enorm geniet.

Vandaag wilden we naar de Liddl gaan in Dierkirch, maar daarvoor een leuke rit door pracht natuur en waar er dus ook een rivier tegen zouden komen. Het werd een steeds opnieuw instellen van de Nuvï maar we waren niet terleurgesteld in hetgeen we zagen.

Voor het eerst kwamen we dus een spoorwegovergang tegen, en ja meteen was die ook gesloten.

Dit was een cadeautje voor mijn man, die dit keer wel mee ging. We waren al door prachtnatuur gereden en het is voor mij wederom een smullen van haarspeldbochtenwerk. Heerlijk, maar het is er ook zo mooi. God gedankt voor Zijn prachtige schepping, waarvan we maar een klein stukje zien eigenlijk.

 Duidelijk is ook dat er best veel nederlanders op vakantie zijn, zo kwamen we ook een echtpaar tegen die op de motor op pad waren. Iets wat me altijd doet denken aan het liedje: Oeoerend hard... Ik heb Luxemburg pas verleden jaar voor het eerst gezien, en maar een klein stukje. Maar ik vind het gewoon prachtig hier. Haarspeldbochtenwerk, met groenere wegen en een wat betere afbakening dan dat we in Portugal gewend zijn, rijd ik deze, zeker de bochten wel met gepaste snelheid. Al merk ik dat ik er al aan gewend raak.

Het weer is nu niet bepaald zomers te noemen, maar ja dat wisten we, willen we de zomer gegarandeerd hebben dan moeten we naar Portugal. Wat nu gewoon praktisch niet mogelijk was. Al betrap ik me er wel soms op tijdens het rijden te denken dat ik onderweg ben naar Alcoutim, gewoon door de mooie omgeving en haarspeldbochtenwerk.

Het is weer een hele foto verslag geworden, de Nikon D7500 wordt aardig gebruikt, en ik heb een Nikon programma op mijn telefoon staan die deze direct op mijn telefoon kan zetten. 

Na het prachtzicht dus op naar Dierkirch, en daar blijkt dus, dat ik gewend ben aan grote borden van de naam van de stad. We zagen de Liddl, maar dacht nog niet in Dierkirch te zijn maar duidelijk werd dus van wel.  Tja geen zin om terug te rijden, en volgende keer maar gewoon daarop instellen ipv de stad Dierkirch.

Besloten we maar terug te rijden naar Marnach, de Cactus winkelcentrum. We hebben wat dingen gekocht en voor het eerst zelf eens gekookt, wat voor mijn een uitdaging werd want ben niet gewend met een inductie kookplaat. Maar gelukt zonder vragen en opzoeken.

Thuis gekomen lekker tot rust komen, voor Hans was het net te, maar knapte al snel op. Ik had wat langer nodig maar goed, lekker ontspannen. We werden gebeld door het ADRZ opname, en de datum van de operatie van Hans is bekend, gelukkig net na onze vakantie, 25 september. Dus we kunnen gaan aftellen.