Dag 13 Luxemburg

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben op de bank, zodat mijn man ook goed kon slapen, op tijd wakker geworden. Beginnende met mijn melk en medicatie en mijn Tijd met God. Wat zeer belangrijk voor me is. Ik heb God gewoon verteld wat ik gekocht heb en hoe ik de dingen zag. En ben blij met de aankopen. Ik zal me Luxemburg hiermee echt wel herinneren. We doen lekker rustig aan, en hadden vandaag Monchau in gedachten. Dat vond Hans leuk en dat was het ook.

Ik meende een mooie route te hebben vast gesteld maar ja dan mis je een afslag dus wordt er herberekend, desondanks konden we genieten van het uitzicht en ik nogmaals genieten van de overheerlijke haarspeldbochtenwerk. Ja die kennen ze in Duitsland dus ook. Het weer was jantje huilt en jantje lacht, maar ach we zaten in de auto dus dat is niet zo heel erg. Wat ik wat lastig vind is dat juist door de mooiste gebieden er geen geschikte stopplaats voor mij was om foto's te maken, want vandaag had ik mijn Nikon D7500 dus wel mee genomen. Eigenlijk vonden we het best wel koud als we buiten stonden. UIteindeljk berijkten we Monchau, wat een leuk plaatsje was dat zeg. Maar druk en we zijn er maar doorheen gereden, tja de Karl werd wel een beetje door elkaar geschud. Maar dat geeft niet en we waren de plek uit en gingen wat noordelijker. UIteindelijk de over heerlijke haarspeldbochten werk bij Eifel-Blick Kierberg ook genomen. 

We hebben ook uiteindelijk ergens kunnen stoppen, twee maal om foto's te nemen.

Dit was bij de eerste fotostop en was nabij een begraafplaats voor Russische dwangarbeiders. We zijn verder gereden. Het is dan gewoon gokken, gewoon waar willen we terecht komen alvorens weer terug naar huis in Luxemburg te gaan. Ja La Sapinière is voor nu ons thuis. Gelukkig nog een week, dus wordt nu echt nadenken. Maar al met al zijn we al dankbaar er te zijn, want dat zag er twee weken geleden even spannend uit.

Hans begint zich ook al beter te voelen dus dat scheelt.

We reden dus lekker door, en kwamen in de buurt van Eifel-Blick Kierberg, en ook hebben we een tweede stop gemaakt om foto's te maken. We vonden het eigenlijk maar wat koud.

We hebben de Nuvï uiteindelijk maar op Marnach gezet, want we wilden Cactus ook even aandoen. Wat ons wel opviel is dat je vele horecagelegenheden op de Nuvï wordt aangegeven, maar open zijn dat is een heel ding. Op een gegeven moment had Hans zin in koffie en ik moest toch nodig, kwamen we in een plaatsje een kleine bakkerswinkeltje tegen waar we ook koffie konden krijgen, maar ik kon daar even naar de wc. Ik had uitgelegd dat we geen enkele horeca tegen kwamen die open was, en ik toch echt even moest. Hans had meteen een gesprekje met een nederlands sprekende vrouw die daar dus woont en we hadden de koffie te pakken. 

We konden weer verder, langs heren wegen, al genietend van het uitzicht. Hier en daar een narrow escape maar ja dat heb je wel eens vaker. Soms denk je ik kan snel even maar dan heb je een man die begint te piepen en dus kan je blijven staan. Maar we konden gelukkig snel verder. Het weer werd even heel slecht toen we terug waren in Luxemburg maar alvorens we bij Cactus waren was het alweer droog.

We hebben een paar dingetjes gekocht, we hebben besloten morgen zelf iets klaar te maken, met appelmoes dat wel maar goed. Vanavond hebben we friet met bitterballen van de Dannzinerbar meegenomen, die Brasserie op het park. 

Vanmiddag waren we overigens net op tijd, de congierce wilde net de receptie sluiten, maar we konden net het broodje voor morgenochtend bestellen. Die man werkt zo beetje 24/7 en vind het een hobby. Toch ging hij nu ook eten.

Heb een glas rode wijn van de brasserie mee genomen en die smaakt heerlijk. Het is zaterdagavond dus ik mag weer. De tijd gaat weer veels te snel. Waar ik wel blij mee was, de foto's die ik van thuis ontving, en dat het zelfs met Paulus goed gaat. Die is dit nl nog niet gewend geweest.  Genieten maar weer.