Dag 15 Luxemburg

De vijftiende dag alweer, wat gaat de tijd toch weer veels te snel. Wakker geworden na een redelijk nacht slaap, voelde ik me beslist beter dan gisteren. Al was het euvel na extra paracetamol gisteren opgelost. Ik geniet enorm van deze vakantie, ookal heb ik niet mijn lievelingszomer weer... Tja daarvoor moet je in Portugal zijn. Maar eigenlijk moet ik zeggen dat ik mijn hart ook wat aan Luxemburg verpand heb. Het is dichterbij en minder kostbaar. Maar ozo mooi, en ik geloof best dat ook zij zomerweer kunnen hebben als je op het juiste tijdstip komt. Vandaag is het een dag van nieuwe aankomsten, maar ook gisteren of zaterdag zijn er mensen gekomen. En we hebben nieuwe buren die twee heerlijke hondjes hebben, alleen ze vinden het nog niet fijn om alleen te zijn. Heb het ze ook gezegd dat wij er geen echt last van hebben, maar dat we het alleen zielig vonden. Dat ik geloof dat ze alleen kunnen zijn, maar dat ze nu in een nieuwe omgeving zijn, nieuwe geluiden en geuren, niet echt hun thuis dus dat het dan anders kan zijn. Maar aub zet ze niet in de bench in de auto want dat is nog erger. Ik wilde alleen dat ze weten dat ze het nog niet echt fijn vinden om alleen te zijn. En ze waren gaan zwemmen in het binnenbad die nu dus wel open is. Tja daar kunnen geen hondjes mee. Leuke namen, Boomer en Benji. 

We hebben lekker rustig aan gedaan, ik heb heerlijke tijd met God gehad. En waren van plan om naar Cactus te gaan om boodschappen, ook omdat ik iets moest hebben voor Hans dat ik weet dat daar wel zou zijn en niet bij een Lidl. Had ik maar ontbeten met een paar druiven. Heerlijke druiven maar toch. 

We zijn gegaan en hebben eerst even koffie daar gedronken, derde keer, en dit keer heb ik ze gezegd niet de koffiebonen gaan oogsten in Colombia eerst aub. Want de vorige keren duurde het steeds zo lang. Het heeft geholpen, de koffie was er nu snel.

Na twee dagen  van veel rijden was een rustdag eigenlijk wel goed. Cactus binnen gegaan, en het speciale voor Hans was niet aanwezig in de schappen, maar Googletranslate kan veel en uiteindelijk begreep een medewerker mij en ging weg en kwam terug met gelukkig een pak van het gevraagde en wij waren blij en geholpen. We hebben deze vakantie wat vaker gekookt zelf, juist omdat de horeca hier weer duurder is dan in Portugal, maar dat geeft ook niet.

Na Cactus in Marnach toch nog een rondje gereden, ik heb Hans even laten zien waar ik gereden heb toen ik even Duitsland in ging, en alwaar ik bijna vast zat. Nou het was dit keer druk met vrachtwagens, en die dikbuiken zo door smalle straatjes is een uitdaging, die nog groter wordt als er ook nog zo'n dikbuik uit de andere richting komt. Een ware huzarenstuk voor de chauffeurs en ik besloot toch even te blijven staan toen die ene kwam want die had die bocht echt nodig. Je moet het maar kunnen zo. Terug in Luxemburg, wilde ik net een andere afslag nemen om te zorgen dat ik niet terecht zou komen op die ene drukke weg naar Marnach die een beetje slecht over te steken is. Die had ik gevonden, om dan vervolgens in Hosingen terecht te komen en aldaar niet goed wist hoe dan.

Dan kies je maar wat, en komt dus verkeerd uit. Maar wel pracht gebieden weer. Alvorens Hosingen bereikt te hebben had ik de volgende foto's gemaakt:

Het moest even rap, want natuurlijk was er geen stop plek dus moest even vanuit de auto, natuurlijk kwam er net eentje aan maar die kon prima passeren. We hebben in pracht gebieden weer gereden, maar uiteindelijk de Nuvï maar gepakt die standaard in de auto lag, om ons de juiste weg te wijzen om dan te ontdekken dat waar ik rechtdoor gegaan was, ik dus linksaf had moeten gaan. Ik had zonder navigatie eerder gereden. Geeft niks, is de uitdaging en dan kom je op mooie plekken. Alleen Hans was moe en wilde naar huis en onze lunch eten, ja hebben een broodje gekocht bij Cactus. Hij met kaas en salami en ik met kaas, ham en ei. Heerlijk.

Hij had zin in witte bonen en ik in tuinbonen, met een cordon bleu erbij hadden we prima avond eten te pakken.

Ik had waterverf gekocht, en wilde daar iets mee doen, vandaag bij Cactus een potje voor water voor die gevallen gekocht opdat ik geen servies hoefde te gebruiken. En heb een schilderijtje gemaakt, met waterverf, was wennen en merkte dat ik dus eerder gewend ben om met olieverf of acrylverf te schilderen.

Het zijn drie zonnebloemen geworden, als dank aan God van mij. We zijn dankbaar hier toch te zijn en te kunnen genieten, ookal was het dan aangepast. Maar wellicht ook goed zo.

We bedenken dan wat we nog wilde doen. En eigenlijk had ik nog eens naar Zwitserland willen rijden, gewoon op een dag heen en weer wat we vroeger ook met Lisboa deden. Alleen, nu koste het ons meer uren. En we weten ook de wegen niet hoe het er daaruit ziet. En voor Hans werd het toch wel wat bezwaarlijk om zo lang in de auto te zitten. Ik heb met God in mijn tijd met Hem dit besproken, en van Hem dus duidelijk antwoord gehad dit dan beter niet te doen. We gaan er de laatste dagen, ja alweer de laatste dagen er nog wat van maken. 

Ik ben blij en dankbaar voor deze tijd. Maar ook blij dat ik besloten heb om weer zo'n log te maken, een aparte log voor Luxemburg. Kan dan altijd weer eens teruglezen en kijken wat we gedaan hebben enzo, een mooie herinnering is het voor ons dan weer. 

We hebben lekker gegeten en een rustige avond gehad. Op naar morgen, alwaar we toch weer een mooie rit in gedachten hadden, ja ja naar het Drielandenpunt via het noorden van Luxemburg en mooie omgeving tussen Vaals en Luxemburg wat we eerder gezien hebben. En dan terug via Duitsland. Plannen genoeg dus, tijd alweer te kort. Spijt van hoe het een en ander gegaan is, nee. Ten slotte is een vakantie ook om rust te nemen. Iets wat ik best moeilijk vind, omdat je elders bent en eigenlijk alles wel wilt zien. Er is zoiets als Klein Zwitserland alwaar ik zou kunnen wandelen omdat er meer mensen zijn. Maar buiten alleen naar Luxemburg City geweest te zijn had ik geen zin om er alleen op uit te gaan. Het maakt dus niet uit. Genieten nog maar verder, en de tijd mag nu nog langzamer gaan. Het is altijd zo, de eerste week lijkt de tijd echt langzaam te gaan, ook omdat het die week wat minder ging allemaal, maar dan ineens schiet het voorbij. Onze leuke overburen zijn vanmorgen al naar huis gegaan. Had nog zitten te denken het met een dag te verlengen, maar ja maandag moet ik weer werken, en zondag heb ik in Hope4You dus camera dienst, iets wat voor onze cooördinator al een gepuzzel is om het rooster rond te krijgen. Dus tja. Meer eigenlijk omdat we een dag later zijn gekomen dan dat de bedoeling was maar goed. Genoten en voor herhaling vatbaar.